دلتنگی، واژه‌ای نیست که بشود با کلماتِ روزمره معنایش کرد؛ دلتنگی برای «او»، از جنسِ تکرارِ یک حسِ ابدی است. شبیه همان لحظه‌هایی که در رواق‌های حرم رضوی، در هیاهویِ جمعیتِ عاشقان، ناگهان سکوت می‌کنی و تمامِ فکرت می‌شود «او». انگار در میانِ تمامِ غبارِ تاریخ و هیاهویِ زمانه، تنها یک نقطه است که قطب‌نمایِ قلب آدم را به سمتِ درستِ تاریخ تنظیم می‌کند.

آقا جان!
یادم می‌آید آن روزها را که با بچه‌های انجمن، دلمان خوش بود به اینکه گوشه‌ای از بارِ مسئولیت را روی دوش بگیریم. هنوز هم طنینِ آن «قوموا لله» که در تار و پودِ وجودمان حک شده، جانمان را تازه می‌کند. انگار دوباره همان پرچم‌های سرخ را به دست گرفته‌ایم؛ همان‌هایی که وقتی روی پارچه‌شان می‌نوشتیم «قوموا لله»، باورمان این بود که داریم برای برپاییِ حق، بندهایِ دنیا را از دست‌ و پایِ روحمان باز می‌کنیم.

دلتنگی‌ام از جنسِ بی‌قراریِ سربازی است که دور از میدانِ نبرد، مدام افق را نگاه می‌کند. دلم لک زده برای آن نگاهی که در گذرِ ایام، پناهگاهِ جان‌های خسته بود. چقدر آن خاطره‌هایِ دور و نزدیک، آن لحظه‌هایی که از دور، حضورِ باصلابت‌تان را می‌دیدیم، به زندگی‌مان «معنا» می‌بخشید. ما یاد گرفته‌ایم که «درستِ تاریخ» را نه در کتاب‌های کهنه، که در استواریِ نگاهِ شما جستجو کنیم.

حالا که در میانه این مسیرِ دشوار، با تمامِ گرفتاری‌های کوچک و بزرگِ زندگی، چشمانمان به راه است، می‌دانیم که هر «قومی» که برایِ خدا باشد، بی‌پاسخ نمی‌ماند. دعا کنید در این غبارِ فتنه و تردید، آن‌قدر بصیرت داشته باشیم که وقتی صدایِ «قوموا لله» دوباره در جانِ تاریخ پیچید، ما نیز در صفِ اولِ ایستادگان باشیم.

دلمان تنگ است؛ نه فقط برای دیدار، که برای آن لحظه‌ای که شانه به شانه‌یِ هم، در همان مسیرِ آرمانی که وعده‌اش را داده‌اید، گام برداریم.

اللهم احفظ قائدنا الامام خامنه‌ای.

***

.

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

تصمیمم را گرفته بودم؛ با اینکه از هر نظر اگر به شرایط خودم برای سفر نگاه می‌کردم، رفتن کار آسانی نبود. اما این سفر فرق می‌کرد. این‌جا دیگر عقل، نه شرایط را می‌شناخت و نه منفعت را. اگر بخواهم ساده بگویم، عقل منفعت‌طلبِ دو دوتا چهارتای من، این‌بار هم احساساتی عمل کرد و هم عاقلانه؛ رفتن را به ایستادن و صرفا تماشاچی بودن ترجیح داد. در گوشی بهتان بگویم، عقل همیشه عاقل است؛ می‌دانی چرا؟ چون این‌جا هم زرنگی کرد و سمت درست تاریخ ایستاد تا آیندگان از او خرده نگیرند که در این روزهای سرنوشت‌ساز و تاریخی، کجای ماجرا ایستاده بودی.

اما بگذرم و برسم به اصل مطلب. صبح زود بود که شروع کردم به آماده شدن برای سفری متفاوت؛ سفری که جنسش با همه‌ی سفرهای دیگر فرق داشت. لوازم و اسبابش هم فرق می‌کرد. اولین کاری که کردم، رفتم مغازه تا پرچمی متفاوت بخرم؛ پرچمی سرخ، مزین به «یا لثارات الحسین(ع)». در کنار آن، پرچم خون‌خواهی امام شهید، آیت‌الله خامنه‌ای، را هم گرفتم؛ کسی که هنوز نبودنش را نمی‌توانم باور کنم.
ادامه دارد…

🔹چرا سرود ملی اسرائیل در مدارس عربی و کشورهای مسلمان به عنوان نوعی فرهنگ به فرزندان ما آموزش داده نمی شود و آگاهی از چیزی، بهتر از عدم آگاهی آن است؟
تا هر عرب و مسلمانی دشمنش را مشخص کند و برای مقابله با او آماده شود!

🔹بیایید ترجمه ی دقیق و تحت اللفظی سرود ملی اسرائیل را یاد بگیریم که در مناسبت ها و تعطیلات خاص و هنگام پذیرایی از روسای جمهور و سفرا در اسرائیل (از جمله سفرای عرب) پخش می شود.

🔹چرا ما را تحت فشار قرار می دهند تا برنامه های آموزشی خود را تغییر دهیم و تفسیر برخی از آیات قرآن را اصلاح کنیم، در حالی که هرگز از آنها خواسته نشده است که سرود رسمی کشور خود را تغییر دهند؟

🔹پس سرود ملی اسرائیل چه می گوید، چرا یهودیان این سرود را برای اسرائیل صهی ونی ستی انتخاب کردند، در حالی که شعارهای مذهبی نفرت انگیز برای کشوری که مدعی دیموکراسی، آزادی، تمدن و اعطای حقوق اقلیت های مسلمان است را به همراه دارد ؟؟!!

این هم ترجمه ای سرود ملی صهیونیسم:
* - تا زمانی که روح یهودی در قلب باشد.
* - اشتیاق به سمت شرق.
* - امید ما هنوز برآورده نشده است.
* - رویای هزار ساله روی زمین ما.
* - سرزمین صهیون و اورشلیم.
* - کسی که دشمن ماست بلرزد.
* - بگذار همه ساکنان (مصر و کنعان) بلرزند.
* - بگذار ساکنان بابل بلرزند.
* - بگذار وحشت و ترس از ما آسمان آنها را ابری کند.
* - وقتی نیزه هایمان را در سینه آنها فرو می کنیم.
* - و خونشان را می بینیم که ریخته شده.
* - و سرشان بریده شد.
* - آن وقت ما هر جا که خدا بخواهد برگزیده خدا خواهیم بود.

سوالی که ارزش پرسیدن دارد:
تروریست های اصلی، ارباب سر بریدن، خونخواران و افراط گرایان، چه کسانی هستند؟
مسلمانان‌ یا یهودیان؟
سرود ملی، کدام یک از کشورهای اسلامی چنین محتوا را دارد؟
آيا موقف اسلام و مسلمانان دین فهم، چنین اظهار نظری دارد؟
پس بر ماست از این خشونت های صهی ونی ستی با خبر شویم.

🇮🇷 کانال اساتید انقلابی و نخبگان علمی

@asatid_enghelabi ایتا و سروش

https://eitaa.com/asatid_enghelabi

https://splus.ir/asatid_enghelabi

🔹چرا سرود ملی اسرائیل در مدارس عربی و کشورهای مسلمان به عنوان نوعی فرهنگ به فرزندان ما آموزش داده نمی شود و آگاهی از چیزی، بهتر از عدم آگاهی آن است؟
تا هر عرب و مسلمانی دشمنش را مشخص کند و برای مقابله با او آماده شود!

🔹بیایید ترجمه ی دقیق و تحت اللفظی سرود ملی اسرائیل را یاد بگیریم که در مناسبت ها و تعطیلات خاص و هنگام پذیرایی از روسای جمهور و سفرا در اسرائیل (از جمله سفرای عرب) پخش می شود.

🔹چرا ما را تحت فشار قرار می دهند تا برنامه های آموزشی خود را تغییر دهیم و تفسیر برخی از آیات قرآن را اصلاح کنیم، در حالی که هرگز از آنها خواسته نشده است که سرود رسمی کشور خود را تغییر دهند؟

🔹پس سرود ملی اسرائیل چه می گوید، چرا یهودیان این سرود را برای اسرائیل صهی ونی ستی انتخاب کردند، در حالی که شعارهای مذهبی نفرت انگیز برای کشوری که مدعی دیموکراسی، آزادی، تمدن و اعطای حقوق اقلیت های مسلمان است را به همراه دارد ؟؟!!

این هم ترجمه ای سرود ملی صهیونیسم:
* - تا زمانی که روح یهودی در قلب باشد.
* - اشتیاق به سمت شرق.
* - امید ما هنوز برآورده نشده است.
* - رویای هزار ساله روی زمین ما.
* - سرزمین صهیون و اورشلیم.
* - کسی که دشمن ماست بلرزد.
* - بگذار همه ساکنان (مصر و کنعان) بلرزند.
* - بگذار ساکنان بابل بلرزند.
* - بگذار وحشت و ترس از ما آسمان آنها را ابری کند.
* - وقتی نیزه هایمان را در سینه آنها فرو می کنیم.
* - و خونشان را می بینیم که ریخته شده.
* - و سرشان بریده شد.
* - آن وقت ما هر جا که خدا بخواهد برگزیده خدا خواهیم بود.

سوالی که ارزش پرسیدن دارد:
تروریست های اصلی، ارباب سر بریدن، خونخواران و افراط گرایان، چه کسانی هستند؟
مسلمانان‌ یا یهودیان؟
سرود ملی، کدام یک از کشورهای اسلامی چنین محتوا را دارد؟
آيا موقف اسلام و مسلمانان دین فهم، چنین اظهار نظری دارد؟
پس بر ماست از این خشونت های صهی ونی ستی با خبر شویم.

🇮🇷 کانال اساتید انقلابی و نخبگان علمی

@asatid_enghelabi ایتا و سروش

https://eitaa.com/asatid_enghelabi

https://splus.ir/asatid_enghelabi

نشست هم اندیشی موحدت حوزه و دانشگاه
مدرسه علمیه خواهران فاطمه الزهرا
سلام الله علیها جنت شهر

گرچه هرروز غمی بر روی غم می آید
عاقبت زخم دل شیعه بهم می آید

می دهدکعبه گواهی که پی یاری خلق
بانگ فریادرس ما ز حرم می آید

به هواداری مظلوم به پا برخیزد
به براندازی بنیان ستم می آید

روز موعود ظهورش زسراپردۀ غیب
برسرخلق جهان ابرکرم می آید

سبز پوشی به علمداری صدقافله دل
به روی دوش گرفته است علم می آید

یادگار علی و منتقم خون حسین
ذالفقاری است که با تیغ دودم می آید

جای آن نیست که تردیدبه دل راه دهی
به خدا و نبی و آل قسم می آید

لب فروبند «وفایی»که به مدح گل نور
واژه وکلک وبیان همه کم می آید

#حاج_سید_هاشم_وفایی

کودک که بودیم وقتی دعوا میگرفتیم

مو و لباس های همدیگر را میکشیدیم میگفتیم

< ولم کن تا ولت کنم >

ولی

امام زمان !

کار بد زیاد کرده ام اما اگر قصد دعوای من را دارید

حتی اگر ولم کنید ولتان نمیکنم

گرچه میدانم شما مهربان تر از این حرف هایید

روشن شدن هر مفهوم، قبل از هر چیزی برای درک صحیح آن مفهوم می تواند کمک کند. سواد رسانه ای مشتکل از دو عبارت است: «سواد» و «رسانه».
برگردیم به دوران کودکی و روزهای اول مدرسه، زمانی که به مدرسه می رفتیم تا «خواندن و نوشتن» را یاد بگیریم و دیگر «بی سواد» نباشیم. در مدرسه ابتدا حروف الفبا را یاد می گرفتیم؛ یعنی نسبت به شکل حروف، صدای آنها و نحوه نوشتن آنها «دانش» پیدا می کردیم. سپس «مهارت» کنار هم گذاشتن حروف و خواندن و هجّی کردن کلمات را یاد می گرفتیم و بعد از مدتی «کاربرد» کلمات در ساختن جمله ها و خواندن و نوشتن متون مختلف را آموختیم و بدین ترتیب «باسواد شدیم»! مجموعه ای از دانش ها در کنار مهارت ها به اضافه کاربردها در کنار هم، ما را با سواد کرد.

رسانه وسیله ای است که فرستنده به کمک آن پیام خود را به گیرنده منتقل می کند. رفته رفته ابزارهای ارتباطی گسترش پیدا کرد و در عصر حاضر با ظهور رسانه های چاپی و الکترونیکی، رسانه های جمعی شکل گرفتند. مهم ترین تفاوت رسانه های امروزی آن است که می توانند پیام های خود را با سرعت زیاد به طیف وسیعی از مخاطبان برسانند.

همانطور که سواد خواندن و نوشتن به ما کمک می کند تا بتوانیم انواع جملات ساده و پیچیده را بفهمیم و معناهای متفاوتی از آن ها برداشت کنیم، سواد رسانه ای هم مهارتی است که با یادگیری آن می توانیم انواع رسانه ها و تولیدات رسانه ای را درک، تفسیر و تحلیل کنیم. هر رسانه مجموعه ای از نشانه های خاص خود را دارد که شناخت این نشانه ها در با سواد شدن ما نقش مهمی را ایفا می کند.